BİR YUMAK MUTLULUK: ‘HACHİKO’

Daha önceki yazılarımdan birinde insanoğluna en sadık hayvanların başında köpek ve atların geldiğini belirtmiştim. Daha önceki bir yazımda da yaşamı film olan (Bizim İçin Şampiyon) 1996 yılı Gazi Koşusu şampiyonu rekortmen Bolt Pilot’u yazmıştım. Yine aynı yazımda çocukluğumun televizyon ekranındaki iki ayrı kahraman köpeği olan ‘Joe’ ve ‘Lassie’ isimli dizi filmlerinden söz etmiştim.

Bugünkü yazımın konusu yine bir köpek... Üstelik de çok uzaklarda, Japonya’da çok uzun yıllar önce yaşanmış anlamlı ve etkileyici bir öykü bu aslında. İnsanlarla dostluk kurma anlamında ilk ırk olma özelliğini taşıyan, geçmişi 4000 yıla dayanan bir köpek türü…   

1924 yılında Tokyo Üniversitesi Ziraat Fakültesi'nde görev yapan Japon Profesör Dr. Hidesaburo Ueno, küçük bir köpek yavrusu buldu. Profesör Ueno, köpeğin adını Japoncada ‘Sekizinci’ anlamına gelen ‘Hachiko’ adını koydu. Safkan ‘Akita’ cinsi beyaz bir erkek olan Hachiko, her sabah üniversiteye gitmek için evden metroya kadar yürüyen sahibine eşlik etti. Metronun dış kapısına kadar getirdiği sahibini uğurladıktan sonra da eve döndü. Çok geçmeden bir akşam üniversite dönüşünde metronun çıkışında profesör, Hachiko'yu kendisini beklerken gördü ve çok şaşırdı. Bu akıllı köpek sahibinin eve dönüş saatlerini hesaplayarak ve aynı yolu kullanacağını düşünerek metronun önüne gitmişti.

Ondan sonraki bir yıl boyunca, Hachiko her sabah sahibini metroya kadar götürdü, her akşam iş çıkışında da metronun önünde karşıladı. Hiç saatini şaşırmadı.

Ama bir akşam metrodan çıkmadı profesör. Hachiko gözleri metronun kapısında gece boyunca bekledi. Bir sonraki akşam yine yoktu profesör. Üçüncü akşam metrodan yine çıkmadı. Çünkü üniversitede kalp krizi geçirip ölmüştü profesör.

Hachiko her akşam ''Sahibim metrodan gelecek'' diye inatla bekler. Haftalar, aylar boyunca her akşam Tokyo metrosunun Shibuya İstasyonu'nun kapısına gider. Hachiko, tam 9 yıl boyunca sahibinin gelmesini bekler. En sonunda 11 yaşındayken metronun kapısında ölür. (1935)

Bugün Tokyo'ya gidenlerin Shibuya İstasyonu’nun kapısında karşılaştığı köpek heykeli Hachiko'dur. Japonlar, sadakat ve insan-hayvan ilişkisinin sembolü olarak ölümünden hemen sonra 9 yıl boyunca sahibini beklediği yere Hachiko'nun heykelini dikerler.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra da unutmadılar ve savaş sırasında tahrip olan heykelin yerine 1948'de yenisini diktiler. Çok sevdiği sahibiyle mezarları yan yanadır. Bugün Shibuya İstasyonu'nun o kapısı Hachiko çıkışı olarak biliniyor ve Tokyo'nun en önemli buluşma merkezlerinden biridir. Her yıl Hachiko'nun ölüm yıldönümü olan 8 Mart gününde birçok hayvan sever heykelin önünde buluşurlar.

Hachiko'nun hikâyesi 1987 yılında bir Japon filmine de konu oldu. Türkiye'de de Japon Filmleri Festivalinde gösterildi. 70 yıl önce yaşanmış bu köpek hikâyesinin Hollywood versiyonu da çekildi ve Hachiko'nun sahibi Profesörü Richard Gere canlandırdı.

İnsan ve insanlık bu işte... İnsan kendini tanır, kendisini severse toplumu sever, insanlığı sever. Öyle ki taşar içindeki bu sevgi hayvanları sever. Çok sayıda benzer örneklerinin yaşandığına inandığım tıpkı bu gerçek öyküdeki gibi.

Sevgi insanın özünde…

Buna bağlı olarak da nefret ortamlarından uzak durun. Sizi dışlayanlara, görmezden gelenlere sizler de aynı karşılığı verin. Hele hele ötekileştirmeye çalışanları da asıl siz öteleyen.

Doğayı, bitkileri ve hayvanları seven doğal olarak insanları da sever. İçinizdeki sevgi hiç bitmesin…

Sevgiyle kalın.

 

Bu habere yorumunuzu yazabilirsiniz.