SEVGİ ENGEL TANIMAZ!

Küçücük bir kalpte, 

Nice kocaman sevgileri barındırıyoruz.
Ve sevgi varsa eğer, 
Ne engel tanıyoruz ,
Ne de vazgeçiyoruz...
Peki özel çocuklarımıza doğrultulan bu bakışlar,
Onlara yöneltilen bu sözler niye?
Nedir bizleri onları sevmekten alıkoyan?
Hele normal, normal değil diye yapılan ayrımlar...
Ne kadar kolay ötekileştiriyoruz.
Sevgiyi sınırsız yaşayan kalbimizde küçücük bir yer ayıramıyoruz. 
NEDEN?
O çocuklar kimin çocukları, 
Onların sevilmeye hakkı yok mu?
Siz çocuğunuzun sınıfında özel çocuk var diye imza toplayan anne!
Siz çocuğunuzun sınıfında özel çocuk var diye müdüre hakaret eden baba!
O çocuğun eğitim hakkını elinden almaya çalışırken, o güzel çocuğun hayalleri olabileceğini,
Siz hiç düşündünüz mü?
Korkma sevgili anne,
Korkma sevgili baba, 
O çocuk sizin çocuğunuza zarar vermez. Eğer sevgiyi hissederse, o sınıfta kabul görürse o da sever o da sayar. 
Sevmeye engel yok ki!
Sınıfındaki yavaş öğrenen, uyum sağlamakta biraz zorluk çeken, onunla baş edemeyeceğini söyleyen sevgili öğretmen,
O güzel çocuğun uyum sağlanmakta zorlanmasının nedeni kabul görmemek.
Siz onu kabul ederseniz eğer hele bir de severseniz, öğrencileriniz de kabul edip sevecek ve öğretmenim o çocuğa giden kapıyı sevgi açacak. Senin sevgin sonsuz öğretmenim. Seversen eğer engel kalmayacak!

Okulumun "İsmi" var, velilerim rahatsız oluyor diye özel çocuğun kaydını okulundan silen okul müdürü,
Peki o çocuğun özel okulda okumaya hakkı yok mu?
Ya o çocuk sizin çocuğunuz olsaydı? 
Ne ya da neler hissederdiniz?
O kocaman sevginizden özel çocuğa verecek bir yudum sevginiz yok mu? 
Sevmeyi denerseniz ENGEL kalır mı?

Sevgili anne,
Sevgili baba, 
Siz hiç özel çocuğu olan annenin hayallerini dinlediniz mi?
O hayallerde kaybolup, 
Benim üzüldüğüm şeyler de neymiş deyip kendinizden utandığınız oldu mu? 
Siz parkta , sokakta, evde çocuğunuza " koşma, düşeceksin " diye bağırırken kaç anne çocuğunun koşup, düşmesi için canından bile vazgeçer biliyor musunuz?

Ya da "BENİM GÖZLERİMİ ALIN, ÇOCUĞUMA VERİN .O DA GÖRSÜN ALI- MORU ...O DA KOŞUP OYNASIN DİĞER ÇOCUKLAR GİBİ...BEN RAZIYIM KARANLIĞA, YETER Kİ YAVRUM KAVUŞSUN AYDINLIĞA" diyen anneleri dinlediniz mi?

"Şimdi okuldan gelecek, ortalığı dağıtacak" diye düşündüğünüz anlarda, ÇOCUĞU HİÇ OKULA GİDEMEYECEK BİR ANNENİN HER GÜN ÇOCUKLARIN OKULDAN DÖNDÜĞÜ SAATTE, SANKİ OKULDAN GELMİŞ GİBİ KIZININ AYAKKABILARINI KAPININ ÖNÜNE KOYUŞUNA HİÇ ŞAHİT OLDUNUZ MU? O annenin özlemlerini dinlerken kırık kanatlarına hiç dokundunuz mu?

Çocuğunuz anne baba diye seslendiğinde hani bazen cevap vermekte zorluk çekiyorsunuz ya .işte o anlarda ÇOCUĞU BIR KERE ANNE- BABA DESİN diye aylarca emek harcayan, annenin , babanın kalp sızısını  kalbinizde hissetiniz mi?

Çocuğunuz okula gittiğinde, siz işinizde, evinizde ya da gezmelerde...Peki tekerlekli sandalyede olan çocuklarını okulun bir köşesinde saatlerce bekleyen anneleri, 
Ya da koltuk değnekleri ile yürüyebilen çocuğunu her teneffüs zili çaldığında gizli gizli bir köşeden izleyen babaların " YA MERDİVENLERDEN DÜŞERSE
YA BİRİ ONA ÇARPARSA ....."kaygısına hiç kulak VERDİNİZ Mİ?

Çocuğunuzun sesinden, bağırmalarından rahatsız olurken, İŞİTME YETERSİZLİĞİ OLAN BİR ÇOCUĞUN EVİNDEKİ SESLERİ HİÇ DUYDUNUZ MU?

Sevgili ANNE, 
Sevgili BABA, 
Siz " Çocuğum büyüyecek, avukat olacak , PİLOT olacak, DOKTOR olacak " diye hayaller kurarken..
Paşam , Aslan parçam, Prensesim diye omuzlarınızda dolaştırıp, onunla oyunlar oynarken, 
Onun tırnağına zarar geldiğinde, dünyayı yerinden oynatırken, 
Çocuğunuz için uzun bir ömür dua ederken....
BAKIMA MUHTAÇ ÇOCUĞU OLAN ANNELERİN, BABALARIN, 
"ALLAH'IM BENDEN ÖNCE ÇOCUĞUMUN CANINI AL, NE OLUR YAVRUMU BENİM ARKAMA BIRAKMA! "diye dua edişlerine şahitlik ettiğinizde insanlığınızdan, isteklerinizden, hayâllerinizden hatta şükürsüzlüğünüzden utandığınız oldu MU ?
Şimdi bir düşünün kim evlat acısını yaşamak ister?
Kim evladını kendi elleri ile toprağa koymak ister?
KİM?
KİM YA DA KİMLER BİLİYOR MUSUNUZ?
EVLÂDI BAKIMA MUHTAÇ OLAN ANNELER , BABALAR..

Sevgili ANNE, 
Sevgili BABA, 
Sevgili ÖĞRETMEN, 
Sevgili Okul Müdürü, 
Bazı çocuklar YAVAŞ ÖĞRENEBİLİR...
SINIFINA HEMEN UYUM SAĞLAYAMAYABİLİR....
Yeter ki o çocuk okula gelebilsin!
Seversen eğer, önce kalbine , sonra sınıfına kabul edersen  AŞARSIN ENGELLERİ BİRER BİRER...

Bazı çocuklar DUYAMAYA......BİLİR,
GÖREMEYE.....BİLİR,
YÜRÜYEMEYE...BİLİR,
ELLERİNİ, KOLLARINI KULLANAMAYA...BİLİR,
GEÇ ALGILAYA....BİLİR.
Fakat bunların hiçbiri çocuklarımızla arkadaş olmalarına, okula gitmelerine ya da SEVGİYE engel değil ki....

Engel bizim GÖZLERİMİZDE, KULAKLARIMIZDA, BACAKLARIMIZDA, ELLERİMİZDE DEĞİL!
ENGEL ÖN YARGILARIMIZDA.....
ŞİMDİ, ŞUAN KIR ÖN YARGILARINI, KIR Kİ ARAMIZDA ENGEL KALMASIN!

 

                                                                                               Hüsniye PUZA GACAR

                                                                                     Çocuk Gelişim Uzmanı-Aile Danışmanı

                                                                                        Oyun Terapisti-Aile ve Öğrenci Koçu

Bu habere yorumunuzu yazabilirsiniz.